Luna Tic

Luna Tic

In 2007 was er een bijzondere expositie georganiseerd in Brak. Een expositieruimte in Voorburg waar Nico Willems, mijn vader, regelmatig exposeert. Deze keer was het thema dat alle leden van de vereniging Brak een kustwerk zou exposeren, voorzien van een schrijven van een van hun naasten. Mijn vader had dit verzoek bij mij gelegd, en ik had de schone taak om het kunstwerk te voorzien van inspirende tekst. Deze wilde ik u niet onthouden.

” Het is zover; u bekijkt dit kunstwerk en u vraagt zich misschien af wat ik, de dochter van de kunstenaar, er van vind. In hoeverre laat u zich beïnvloeden door mijn mening? En wat zegt dit dan over het kunstwerk? Kijkt u eerst, en lees dan verder. Oordelen is ook een kunst.

 Wat vind ik van Luna-Tic? Eigenlijk helemaal niets. Wat is dan mijn reactie, op een kunstwerk dat mij niet aanspreekt? Dat kan dan variëren van “Grappig” tot “Ik kan mij voorstellen dat iemand dit wil kopen.” In dit geval was ik even sprakeloos. Kunst?

 Waarom heb ik dan dit werk gekozen? Omdat ik mij afvraag hoe ‘Luna-Tic’ je wel niet moet zijn om iets, wat al maanden in je bovenkamer zit te broeden, te laten uitbloeien tot ‘kunst’ wat fascineert. Kunst hoef je niet altijd mooi te vinden, maar zet mensen aan het denken.

Mijn vader tovert met licht en maakt kunst voor iedereen transparant, ik kan daarom vol trots zeggen: “Mijn vader is kunstenaar”. Zeker niet in de laatste plaats omdat hij de prachtigste dingen maakt, maar vooral omdat hij zich niets aantrekt van de andere mensen om hem heen en zijn hart durft te volgen. Dat is pas kunst! ”

 Desiree Willems, 42 jaar

Dit bericht is geplaatst in Artikelen. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Luna Tic

  1. Wendy schreef:

    Hoi Nico, heel mooi al je kunstwerken! Een paar had ik al eens gezien op het oude raadhuis. Doe je de groetjes aan Kitty. wendy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *